Sunday, 19th May 2013 8:37am.
| Tipitaka DataBase | ||||||||
|
ေလာကုတၱရာကုသုိလ္စိတ္ စတုတၳမဂ္ ၃၆၃။ အဘယ္တရားတို႔သည္ ကုသုိလ္မည္ကုန္သနည္း။ အၾကင္အခါ၌ ႐ူပဘံု၌ တပ္မက္မႈ {႐ူပရာဂ} , အ႐ူပဘံု၌ တပ္မက္မႈ {အ႐ူပရာဂ} , ေထာင္လႊားမႈ {မာန} , ပ်ံ႕လြင့္မႈ {ဥဒၶစၥ} , သိအပ္မႈကုိမသိမႈ (သစၥာေလးပါးကို မသိမႈ) {အ၀ိဇၨာ} တို႔ကို အ<ကင္းမဲ့ ပယ္ရွားျခင္းငွါလည္းေကာင္း၊ စတုတၳဘံု (အရဟတၱအဆင့္ ရဟႏၲာအဆင့္) သို႔ ေရာက္ျခင္းငွါလည္းေကာင္း ၀ဋ္ဆင္းရဲမွ ထြက္ေျမာက္ တတ္ေသာ,ေသျခင္း ပဋိသေႏၶေနျခင္းကို ဖ်က္ဆီးလ်က္ သြားတတ္ေသာ ေလာကုတၱရာစ်ာန္ကုိ ပြါး၏၊ ကာမတို႔မွကင္းဆိတ္၍သာလွ်င္။ပ။ ဆင္းရဲၿငဳိျငင္ေသာ အက်င့္၊ ႏုန္႔ေႏွးေသာ အသိဉာဏ္္ရွိေသာ ပဌမ စ်ာန္သို႔ေရာက္၍ (ပဌမစ်ာန္ကို ရရွိ၍) ေန၏။ ထုိအခါ၌ ေတြ႕ထိမႈ {ဖႆ} သည္ ျဖစ္၏။ပ။ ေအာက္မဂ္သံုးပါးျဖင့္ သိအပ္ၿပီးေသာ တရားကုိပင္ အစုိးတရ သိမႈ {အညိေႁႏၵ} သည္ ျဖစ္၏။ပ။ မပ်ံ႕လြင့္မႈ {အ၀ိေကၡပ} သည္ ျဖစ္၏။ပ။ ဤတရားတို႔သည္ ကုသုိလ္မည္ကုန္၏။ပ။ အညိေႁႏၵ ၃၆၄။ ထုိအခါ၌ ေအာက္မဂ္သံုးပါးျဖင့္ သိအပ္ၿပီးေသာ တရားကုိပင္ အစိုးတရ သိမႈ {အညိေႁႏၵ} ဟူသည္ အဘယ္သေဘာ ျဖစ္သနည္း။ ထုိအခါ၌ သိအပ္ကုန္ေသာ {Óတ} , ျမင္အပ္ ကုန္ေသာ {ဒိ႒} , ေရာက္အပ္ကုန္ေသာ (ရအပ္ကုန္ေသာ) {ပတၱ} , ထင္ရွားကုန္ေသာ {၀ိဒိတ} , မ်က္ေမွာက္ျပဳအပ္ကုန္ေသာ {သစၦိကတ} ထိုတရားတို႔ကုိ မ်က္ေမွာက္ျပဳ ျခင္းငွါလည္းေကာင္း၊ အၾကင္ (ခဲြခြဲျခားျခား) အျပားအားျဖင့္ သိျခင္းသေဘာ။ (ခြဲခဲြျခားျခား) အျပားအားျဖင့္ သိပံုအျခင္းအရာ။ (အနိစၥစသည္ကုိ) စိစစ္ျခင္းသေဘာ။ (ခြဲခဲြျခားျခား) အျပားအားျဖင့္ စိစစ္ျခင္းသေဘာ။ (သစၥာေလးပါး) တရားတို႔ကိုစိစစ္ျခင္းသေဘာ။ (အနိစၥစသည္ကုိ) ေကာင္းစြာ မွတ္ျခင္းသေဘာ၊ ကပ္၍မွတ္ျခင္းသေဘာ၊ ေရွး႐ႈကပ္၍ မွတ္ျခင္းသေဘာ၊ အသိဉာဏ္္ရွိသူ၏ အျဖစ္၊ ကြၽမ္းက်င္ (လိမၼာ) သူ၏အျဖစ္၊ သိမ္ေမြ႕သူ၏ အျဖစ္၊ ေ၀ဖန္တတ္သူ (ထင္ရွားျပတတ္သူ) ၏အျဖစ္။ (အနိစၥစသည္ကို) ၾကံစည္ျခင္းသေဘာ၊ ႏႈိင္းခ်ိန္ျခင္း သေဘာ၊ ေျမႀကီးႏွင့္တူေသာ သေဘာ၊ တစ္နည္း -ဟုတ္မွန္ေသာအနက္၌ ေမြ႕ေလ်ာ္တတ္ေသာ သေဘာ၊ ကိေလသာတို႔ကို ညႇဥ္းဆဲႏွိပ္စက္ေစတတ္ေသာ သေဘာ၊ ထိုးထြင္း၍ သိမႈ၌ ၫြတ္ေစတတ္ေသာ သေဘာ၊ အထူးထူး ႐ႈျမင္တတ္ေသာ သေဘာ၊ ေကာင္းစြာ (ခြဲခဲြျခားျခား) အျပားအားျဖင့္ သိတတ္ေသာ သေဘာ။ (လမ္းမွားသို႔ ေျပးသြားေနေသာ စိတ္ကိုလမ္းမွန္သို႔ေရာက္ရန္ ထိုးႏွင္တတ္သျဖင့္) ႏွင္တံ (တုတ္တျပာ) ႏွင့္တူေသာ သေဘာ၊ ပညာဟူေသာအစုိးတရ (ခြဲခြဲျခားျခား) အျပားအားျဖင့္ သိမႈ {ပညိေႁႏၵ} ၊ မတုန္ မလႈပ္ (ခြဲခြဲျခားျခား) အျပားအားျဖင့္သိမႈ {ပညာဗုိလ္}။ (ကိေလသာတို႔ကုိ ျဖတ္တတ္ ေသာ) (ခြဲခြဲျခားျခား) အျပားအားျဖင့္ သိမႈပညာလက္နက္။ (မိမိျဖစ္ရာပုဂၢဳိလ္ကို ျမင့္တက္ေစတတ္ေသာ) (ခြဲခဲြျခားျခား) အျပား အားျဖင့္ သိမႈပညာျပာသာဒ္။ (အ၀ိဇၨာအမိုက္ေမွာင္ကုိ ပယ္ေဖ်ာက္၍ ထြန္းလင္း ေစတတ္ေသာ) (ခဲြခြဲျခား ျခား) အျပားအားျဖင့္ သိမႈ ပညာအလင္း။ (ၾကည္လင္ေတာက္ပေသာ) (ခြဲဲခြဲျခားျခား) အျပားအားျဖင့္ သိမႈပညာအေရာင္။ (ထြန္းျပတတ္ေသာ) (ခြဲခြဲျခားျခား) အျပားအားျဖင့္ သိမႈ ပညာတန္ေဆာင္။ (ျဖစ္ ႏိုင္ခဲရႏုိင္ခဲ၍ ႏွစ္သက္ျခင္းကို ျဖစ္ေစတတ္ေသာ) (ခဲြခြဲျခားျခား) အျပားအားျဖင့္ သိမႈ ပညာရတနာ၊ မေတြေ၀မႈ {အေမာဟ}။ (သစၥာေလးပါး) တရားတို႔ကို စိစစ္ျခင္းသေဘာ၊ ေကာင္းစြာ (အမွန္) သိျမင္မႈ {သမၼာဒိ႒ိ} ၊ ၀ဋ္ဆင္းရဲမွ ထြက္ေျမာက္ေၾကာင္း (မဂ္) ၏ အစိတ္အပိုင္း အဂၤါ {မဂၢင္} ျဖစ္ေသာ , ထြက္ေျမာက္ေၾကာင္း (မဂ္) ၌ အက်ဳံး၀င္ေသာ, ေကာင္းစြာ သိမႈ (မဂ္ဉာဏ္္) ၏ အစိတ္အပုိင္း အဂၤါျဖစ္ေသာ (သစၥာေလးပါး) တရားတို႔ကို စိစစ္မႈ {ဓမၼ၀ိစယ သေမၺာဇၩင္} သည္ (ရွိ၏)။ ထုိအခါ၌ ေအာက္မဂ္ သုံးပါးျဖင့္ သိအပ္ၿပီးေသာ တရားကုိပင္ အစိုးတရ သိမႈ {အညိေႁႏၵ} ဟူသည္ ဤသေဘာျဖစ္၏။ပ။ မပ်ံ႕လြင့္မႈ {အ၀ိေကၡပ} သည္ ျဖစ္၏။ပ။ ေယ၀ါပနကတရားမ်ား ထို႔ျပင္ထိုအခါ၌ (ဆိုအပ္ခဲ့ၿပီးေသာ တရားတို႔မွ) တစ္မ်ဳိးတျခားလည္း ျဖစ္ကုန္ေသာ, အေၾကာင္းကို စဲြ၍ ျဖစ္ကုန္ေသာ, (ဆႏၵ, အဓိေမာကၡ, မနသိကာရ,တၾတမဇၩတၱတာဟူေသာ) အၾကင္ နာမ္တရားတို႔သည္ရွိကုန္၏။ ဤတရားတို႔သည္ ကုသိုလ္မည္ကုန္၏။ စတုတၳမဂ္ ၿပီးၿပီ။ ေလာကုတၱရာစိတ္ ၿပီးၿပီ။ ကုသုိလ္အစုကို ေ၀ဖန္ျခင္း {ကုသလပဒဘာဇနီ}ၿပီးၿပီ။ |
|||||||